|
ഒരു പൂ മാത്രം ചോദിച്ചു... ഒരു പൂക്കാലം നീ തന്നു - ഇത് മലയളത്തിന്റ് യുവത്വം ഏറെ ഇഷ്ട് പെട്ട ഗാനം. ഞാനും പ്രണയിച്ചിരുന്നു ആ വസന്തത്തെ. എത്ര സുന്ദരം ആയിരുന്നു ആ പ്രണയകാലം. ഇണക്കങ്ങളുടെയും പിണക്കങ്ങളുടെയും ഒരു കൊച്ചു വസന്തകാലം. ആ വസന്തം എന്നില് പ്രണയം നിറച്ചു. വേനലില് വാടി കരിഞ്ഞ എന്റ് ഉദ്യനത്തില് ഒരു മഴത്തുള്ളി ആയി അവള് വന്നു പൂക്കളില് തേന് നിറച്ചു. ഞാന് ഒരു കാറ്റായ് മാറി എന്നും ആ പൂക്കളെ തഴുകിയിരുന്നു. പിന്നീട് വസന്തം ഞ്ഞാന് വരുന്നതും ക്കാത്ത് ഒരു പൂക്കാലം എനിക്കയി നിത്യവും സൂക്ഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആദ്യാനുരാഗത്തില് വിരിഞ്ഞ പനിന്നീര്പൂവുകള്. ആ പൂക്കളായിരുന്നു എന്നിലെ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. എന്റ് ദൂഃഖങ്ങളില് അവളുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകി. എന്റ് മനസ്സില് പുഞ്ചിരി നിറച്ച് എന്റ് സഹയത്രികയയി. പിരിയുവാന് ഞ്ഞങ്ങള്ക്കാവില്ലയിരുന്നു. പക്ഷെ ഹ്രിദയം മുറിയുന്ന ആ വേദന ഞ്ഞാന് അറിഞ്ഞു - വിരഹത്തിന്റ് സ്വര്ഗ്ഗീയ അനുഭൂതി. വേനല് വന്നു, അപ്പൊള് വസന്തം എവിടേക്കൊ പോയ് മറഞ്ഞു. പക്ഷെ മറക്കുവാന് ആവില്ല അനുരാഗത്തിന്റ് ആദ്യ നൊമ്പരം!. |